Dit is mijn meest ambitieuze korte film tot nu toe, en mijn tweede. Gemaakt in 7 dagen, in juli 2025. Het vertelt over Sonny, een popie-jopie karakter die zich de koning van een onbekende punkbar voelt. Door een klein grapje begint hij snel te twijfelen aan zijn positie.

Dit was mijn eerste keer werken met andere acteurs en een grotere crew. Hiervoor was het alleen ik en mijn cameraman - en nu was het een crew van vijf tot zeven mensen, vijf acteurs en 30 a 40 figuranten. Ik heb alles helemaal zelf geregeld - de figuranten, crew, acteurs, callsheets, planningen, shotlists, plattegronden, scripts, etcetera. Dit kwam doordat ik de verantwoordelijkheid van producent zowel als regisseur had opgenomen, voornamelijk doordat er een grote tijdsdruk was. Daarnaast acteerde ik ook de hoofdrol, want degene die ik daarvoor gekozen had, op het laatste moment afzegde.

De tijdsdruk was er voornamelijk door de restricties rondom de shootlocatie en beschikbaarheid van de crew, vandaar dat we het hele project zo snel gemaakt hadden. De bedoeling was om de film in te sturen voor de open call van "Het Projekt" door Kriterion, Studio/K en de Uitkijk, een iniatief om beginnende filmmakers de kans te geven om hun film op het grote doek te vertonen, maar uiteindelijk hebben we niks op tijd kunnen insturen. Dit werkte uiteindelijk in ons voordeel, want dat gaf ons ruim de tijd om het zo goed mogelijk te editen en zo mooi mogelijk te colourgraden.

Dit is een van mijn meest leerzame projecten tot nu toe. Ik sprong in het diepe, bewust van dat er meerdere problemen zouden komen, bereid om ze een voor een aan te pakken. Ik begreep dat er geen betere manier is om te leren dan gewoon doen.

Ik schreef dit scenario in de eerste instantie met het doel om te oefenen met een intrigerend maar imperfect karakter, en om te oefenen met een structuur van drie aktes. Ik had hiervoor een cursus scenarioschrijven gevolgd en de kennis die ik daar uit gehaald heb probeerde ik hier mee te nemen.

De film duurde eerst 30 minuten, met de bedoeling dat elke akte 10 minuten had om zich volledig uit te werken. Uiteindelijk heb ik de tweede helft weggeschrapt, omdat het simpelweg niet goed werkte. Het had te veel thema's en het verhaal was voldoende afgerond waar het nu eindigt. Daarnaast, vind ik dat er te veel expositie is. Ik vertrouwde de kijker niet echt, ik gaf hen geen ruimte. Dus, ik heb het mijn doel gemaakt om daar aan te werken met mijn volgende film.

De link voor 'Sonny' (2026) staat in de foto.